เจอคนที่ใช่แต่จังหวะไม่ใช่ ควรรอหรือปล่อยไป

บางคนรู้ตัวว่าชอบใครสักคนมาเป็นปี คุยกันถูกคอ ค่านิยมใกล้กัน แต่อีกฝ่ายเพิ่งอกหัก หรือกำลังจะย้ายไปทำงานต่างประเทศ หรือตัวเองยังมีภาระที่ต้องจัดการให้เสร็จก่อน ทุกอย่างดูเหมือนจะเข้ากัน ยกเว้นเวลา

คำว่า "คนที่ใช่แต่จังหวะไม่ใช่" ฟังโรแมนติก แต่ในชีวิตจริงมันคือโจทย์ตัดสินใจที่ต้องใช้ทั้งความรู้สึกและข้อมูล บทความนี้ไม่ได้ให้คำตอบว่ารอหรือไม่รอ แต่ให้ชุดคำถามที่ช่วยให้คุณตอบเองได้

ความเชื่อเรื่องคู่แท้ช่วยอะไรได้บ้าง

ในวัฒนธรรมไทยมีความเชื่อเรื่องเนื้อคู่ที่ผูกกับกรรมเก่าและบุญที่ทำร่วมกัน ฝั่งจีนมีด้ายแดงที่ผูกข้อเท้าคนสองคนไว้ ความเชื่อเหล่านี้ให้กำลังใจว่าสิ่งที่ควรเป็นของเราจะไม่หายไปไหน

ข้อดีคือช่วยให้ใจสงบเวลาต้องรอ ข้อเสียคือมันตอบไม่ได้ว่าคนนี้คือคนนั้นหรือเปล่า ไม่มีวิธีใดพิสูจน์ได้ ถ้านำความเชื่อไปใช้ตัดสินใจแทนข้อมูลที่เห็นอยู่ตรงหน้า อาจรอคนที่ไม่เคยตั้งใจจะมาเลยนานหลายปี

ดังนั้นใช้ความเชื่อเป็นกำลังใจได้ แต่ให้เหตุผลจริงเป็นคนตัดสิน

แยกให้ออกว่า "จังหวะไม่ใช่" คืออะไร

จังหวะไม่ใช่มีอย่างน้อยสามแบบ และแต่ละแบบให้ข้อสรุปต่างกัน

• อุปสรรคชัดและมีวันหมดอายุ เช่น เรียนต่ออีกสองปี สัญญางานที่ต้องอยู่ถึงสิ้นปี เงื่อนไขแบบนี้รอได้ถ้าทั้งสองฝ่ายคุยกัน
• อุปสรรคกำกวมและไม่มีใครบอกว่าจบเมื่อไร เช่น "ตอนนี้ยังไม่พร้อม" โดยไม่มีรายละเอียด แบบนี้เสี่ยงที่จะเป็นคำปฏิเสธที่สุภาพ
• อุปสรรคที่อยู่ในตัวเราเอง เช่น ยังเจ็บจากความสัมพันธ์เก่า ยังไม่พร้อมรับความรักใหม่ ตรงนี้ไม่ใช่เรื่องของอีกฝ่าย และการรอไม่ช่วยอะไร

คนมักเหมารวมทั้งสามแบบเป็นคำเดียว แล้วก็รอด้วยกติกาเดียวกัน ซึ่งไม่เวิร์ก

คำถามที่ควรตอบให้ชัดก่อนตัดสินใจ

หยิบกระดาษหรือสมุดมาเขียนคำตอบสั้น ๆ ต่อไปนี้ ตอบตามที่เกิดขึ้นจริง ไม่ใช่ตามที่หวัง

1. อีกฝ่ายเคยพูดตรง ๆ ว่ารู้สึกอย่างไรกับเราหรือยัง
2. มีเงื่อนไขอะไรที่เปลี่ยนได้จริง และคาดว่าเปลี่ยนเมื่อไร
3. ระหว่างที่รอ เรายังพัฒนาชีวิตตัวเองอยู่หรือหยุดนิ่ง
4. ถ้าอีกฝ่ายยังเหมือนเดิมอีกหกเดือน เรารับได้ไหม
5. เรากำลังรอคนนี้จริง หรือรอเพราะกลัวไม่เจอใครดีกว่านี้

ข้อสุดท้ายตอบยากที่สุด และเป็นข้อที่ให้ข้อมูลมากที่สุด ถ้าคำตอบคือกลัวการอยู่คนเดียว การรออาจเป็นทางหนีมากกว่าความรัก

การเขียนลงสมุดมีประโยชน์ตรงที่ย้อนกลับมาอ่านทีหลังได้ ว่าตอนนั้นเราคิดอย่างไร ไม่ต้องอาศัยความทรงจำที่มักแต่งเรื่องใหม่ตามอารมณ์ ใครอยากเก็บบันทึกเป็นระเบียบ สมุดโน้ตแบบแยกแผ่นได้ ข้อดีคือสลับหน้าหรือถอดทิ้งได้ง่าย ข้อเสียคือถ้าไม่ใส่ห่วงให้แน่น กระดาษอาจหลุดหาย

ตั้งเส้นตายของการรอ

การรอที่ไม่มีเส้นตายคือการเลื่อนการตัดสินใจไปเรื่อย ๆ ลองตั้งเส้นตายที่เป็นของตัวเอง เช่นสามเดือนหรือหกเดือน ไม่ต้องบอกอีกฝ่ายก็ได้ แต่ต้องจดไว้

ระหว่างช่วงเวลานั้นมีสามเรื่องที่ควรทำ

ข้อแรก ใช้ชีวิตตามปกติ ไปเจอคนใหม่ ไปทำงานอดิเรก ไม่ต้องหยุดชีวิตเพื่อรอ ข้อสอง ให้ข้อมูลที่ชัดกับอีกฝ่ายหนึ่งครั้งว่าเรารู้สึกอย่างไร ไม่ต้องกดดัน แค่ให้เขารู้ ข้อสาม ประเมินว่ามีอะไรขยับจริงหรือไม่ เช่น เขาติดต่อมาเองไหม ชวนเจอกันไหม หรือทุกอย่างอยู่ที่เราฝ่ายเดียว

พอถึงวันเส้นตาย ให้ทบทวนด้วยคำตอบที่เห็นจริง ถ้ามีสัญญาณที่ดีขึ้นก็ต่อเวลาได้ ถ้าไม่มี ให้ถือว่าตัวเองได้ลองแล้ว

ถ้าตัดสินใจเดินต่อ

การเดินต่อไม่ได้หมายความว่าความรู้สึกเมื่อก่อนไม่จริง ความรู้สึกที่เคยมีเป็นเรื่องจริง และการจบไม่ต้องมีผู้ผิด คนสองคนอาจมาเจอกันผิดช่วงชีวิต เท่านั้นเอง

ในทางปฏิบัติ ลดการติดตามชีวิตออนไลน์ของเขาลงสักพัก ไม่ใช่เพราะโกรธ แต่เพราะการเห็นเรื่องราวทุกวันทำให้ใจกลับไปรอใหม่ทุกครั้ง ถ้าอยากทำพิธีให้ใจสงบ เช่นไหว้พระหรือบูชาเทพตามความเชื่อ ก็ทำได้ตามศรัทธา ดูตัวอย่างได้ที่การไหว้พระลักษมีเรื่องความรัก แต่ถือเป็นพิธีปลอบใจตัวเองมากกว่าวิธีเรียกคนกลับมา

ถ้าความรู้สึกหนักจนกระทบการนอนหรือการทำงาน ติดต่อสายด่วนสุขภาพจิต 1323 หรือนักจิตวิทยาเป็นทางเลือกที่ดี

สรุป

ถ้าอีกฝ่ายบอกเงื่อนไขที่ชัดและมีกำหนดเวลา รอแบบมีเส้นตายได้ ถ้าไม่มีคำตอบหรือเลื่อนไปเรื่อย ๆ ให้ถือว่าคำตอบคือยังไม่ใช่ตอนนี้ แล้วใช้ชีวิตต่อ ก่อนตัดสินใจ เขียนคำตอบห้าข้อด้านบนให้ครบ และถ้าอยากดูมุมของความเข้ากันตามความเชื่อเพิ่ม อ่านความเข้ากันตามวันเกิดของคู่รักหรือความเข้ากันตามราศีเป็นข้อมูลประกอบ