ของฝากจากการไปไหว้พระ เลือกอย่างไรให้เหมาะกับผู้รับ

กลับจากวัดแล้วถือถุงของฝากเต็มมือ มีทั้งกำไล ขนม ผ้า และพวงกุญแจพระ พอถึงบ้านจึงเพิ่งนึกว่าไม่รู้ใครจะอยากได้อะไรกันแน่ ปัญหาของฝากจากวัดไม่ใช่เรื่องราคา แต่คือเรื่องว่าผู้รับจะเอาไปทำอะไรต่อ

เริ่มจากถามว่าผู้รับคือใคร

ก่อนเข้าร้านขายของฝาก ลองคิดถึงคนที่จะให้ทีละคน แล้วจดสั้น ๆ ว่าเขาใช้ชีวิตแบบไหน

• ผู้ใหญ่ที่นับถือพระ อาจชอบของที่เกี่ยวกับการทำบุญ ธูปเทียน หนังสือสวดมนต์
• เพื่อนร่วมงาน อาจเหมาะกับขนมที่แบ่งกินได้
• คนที่ย้ายบ้านบ่อย ควรเลือกของเล็กเก็บง่าย
• เพื่อนต่างศาสนา ควรเลี่ยงรูปเคารพ

คำถามเดียวที่ควรถามตัวเองซ้ำคือ ของชิ้นนี้ถ้าเขาไม่ชอบ เขาจะเสียใจที่ต้องเก็บไว้หรือไม่

ตารางเลือกของฝากตามผู้รับ

ผู้รับ	ของที่มักเหมาะ	ของที่ควรถามก่อน
ผู้ใหญ่ในครอบครัว	ขนมพื้นถิ่นที่ไม่หวานจัด ผ้าขาวม้า ผ้าเช็ดหน้า	พระเครื่อง พระประจำวัน
เพื่อนร่วมงาน	ขนมห่อเล็กแบ่งกินได้ ของใช้บนโต๊ะ	กำไลที่เกี่ยวกับความเชื่อเฉพาะ
เด็ก	ของเล่นไม้ ขนมที่เด็กทานได้	ของที่มีชิ้นเล็กเสี่ยงกลืน
เพื่อนต่างศาสนา	ผ้า ของใช้ ของแต่งบ้านเรียบ ๆ	รูปปั้น เครื่องรางทุกชนิด

ตารางนี้เป็นแนวคิด ไม่ใช่กฎ คนที่คุณรู้จักดีอาจเหมาะกับของที่ไม่อยู่ในตารางก็ได้

ขนมพื้นถิ่น ข้อดีและสิ่งที่ต้องเช็ก

ขนมเป็นของฝากที่ปลอดภัยทางความรู้สึกที่สุด เพราะกินหมดแล้วไม่ต้องเก็บ ข้อควรตรวจก่อนซื้อ ได้แก่ วันหมดอายุ ส่วนผสมที่คนแพ้ได้ เช่น ถั่ว นม ไข่ และเลขทะเบียนอาหารบนฉลากสำหรับของบรรจุภัณฑ์

ขนมสดบางชนิดเก็บได้ไม่นาน ถ้าต้องเดินทางไกลหลายชั่วโมง ควรเลือกชนิดแห้งหรือกล่องปิดสนิท อีกอย่างคือน้ำหนักถุงเมื่อต้องถือกลับ คนที่เดินทางด้วยรถไฟหรือเครื่องบินควรชั่งใจสักนิด

ผ้าขาวม้าและของใช้ ที่ใช้ได้จริง

ผ้าขาวม้าเป็นของฝากไทยที่ใช้ได้หลายอย่าง ตั้งแต่ผ้าเช็ดตัว ผ้าคลุมไหล่ ไปจนถึงผ้าพันรอบแจกัน ผู้ใหญ่มักชอบเพราะคุ้นเคย ส่วนวัยรุ่นอาจต้องดูสีและลายที่ถูกใจ

ข้อเสียคือผ้าบางผืนสีตกง่าย ควรซักแยกครั้งแรก และถ้าซื้อจากแผงชุมชนที่ทอเอง ควรสอบถามวัสดุและขนาดให้ชัดก่อน

ของเกี่ยวกับความเชื่อ ถามก่อนเสมอ

พระเครื่อง เหรียญ กำไลหิน และรูปเคารพ เป็นสิ่งที่หลายคนซื้อเป็นของฝากโดยเจตนาดี ไทยพุทธโดยทั่วไปถือว่าพระพุทธรูปและพระเครื่องเป็นของที่ต้องเคารพ ผู้รับต้องมีที่เก็บที่เหมาะ ถ้าให้ใครที่ไม่ได้นับถือหรืออยู่ในบ้านที่ไม่มีที่เหมาะสม อาจกลายเป็นภาระ

หากอยากให้จริง ๆ เลือกวิธีให้ที่เปิดทางให้ผู้รับ เช่น บอกก่อนว่ามีของมาฝากและเป็นพระ ถามว่าอยากได้ไหม วิธีนี้ไม่ทำให้ผู้ให้เสียน้ำใจ และผู้รับไม่ต้องอึดอัด

ความเชื่อว่าของจากวัดดังจะนำโชคมาให้ผู้รับ เป็นความเชื่อส่วนบุคคล ไม่มีหลักประกันผลลัพธ์ใด ๆ

เช็กลิสต์ก่อนจ่ายเงิน

• เขียนรายชื่อผู้รับและงบต่อคนก่อนเข้าร้าน
• ตรวจวันหมดอายุและส่วนผสมของอาหาร
• ถามราคาอย่างน้อยสองร้านก่อนซื้อชิ้นใหญ่
• ตรวจว่าของแตกหักง่ายไหม ห่อพอดีกับกระเป๋า
• ถ้าเป็นของเกี่ยวกับความเชื่อ ตรวจว่าผู้รับสะดวกรับ
• เก็บใบเสร็จหรือถ่ายรูปร้านถ้าซื้อของมูลค่าสูง

เรื่องที่วัดและแผงค้าฝากไว้

ร้านค้าหน้าวัดบางแห่งมีผู้ค้าเรียกให้ซื้อพร้อมคำชวนว่าได้บุญ ข้อนี้ผู้อ่านควรแยกให้ชัด การทำบุญกับการซื้อของฝากเป็นสองเรื่อง ทำบุญด้วยการบริจาคหรือถวายของที่ตู้ของวัดโดยตรง ส่วนการซื้อของฝากเป็นการซื้อขายตามปกติ ไม่ต้องรู้สึกว่าต้องซื้อเพื่อเอาบุญ

หากต้องการสนับสนุนวัดหรือชุมชน ให้เลือกสินค้าชุมชนที่วัดจัดจำหน่ายอย่างเป็นทางการ หรือซื้อผ่านกลุ่มแม่บ้านที่วัดรับรองไว้ จะเห็นชัดว่ารายได้ไปที่ใด

ตัวอย่างชุดของฝากสามระดับ

สมมติงบต่างกัน ลองนึกชุดแบบนี้

1. งบน้อย ขนมห่อเล็กที่แบ่งกินได้หนึ่งถุง พร้อมการ์ดสั้น ๆ
2. งบกลาง ผ้าขาวม้าหนึ่งผืนกับขนมหนึ่งกล่อง
3. งบสูงขึ้นสำหรับผู้ใหญ่ที่เคารพ ของใช้คุณภาพดีหนึ่งชิ้น เช่น ผ้าห่ม หรือชุดน้ำชา และไม่ต้องมากชิ้น

ไอเดียของฝากโดยรวมอ่านต่อได้ที่ ของขวัญมงคลราคาไม่แพง และสำหรับผู้ใหญ่ในบ้านดูที่ ไอเดียของขวัญสำหรับผู้สูงอายุ กับ ของขวัญสำหรับพ่อแม่

สรุป

ตัดสินใจง่าย ๆ ได้ว่า ถ้าผู้รับกินหรือใช้หมดได้ภายในไม่กี่สัปดาห์ ของนั้นเหมาะเป็นของฝาก ถ้าเป็นของที่ต้องเก็บรักษาตามความเชื่อ ให้ถามก่อนทุกครั้ง และเลือกร้านที่เห็นราคาชัดเจน ไม่ต้องซื้อเกินงบเพียงเพราะคำชวนที่ผูกกับเรื่องบุญ