สีป้ายร้านอาหารสีไหนกระตุ้นการหยุดมองและความอยากอาหาร

เดินผ่านถนนอาหารตอนหัวค่ำ ป้ายที่ทำให้เราชะลอเท้าไม่ได้มาจากสีเก๋ที่สุดเสมอไป ป้ายที่อ่านชื่อร้านได้ทันทีจากสิบเมตรมักชนะป้ายสวยที่ต้องเข้าไปใกล้ก่อนจึงรู้ว่าขายอะไร เรื่องสีป้ายร้านอาหารจึงมีสองชั้น ชั้นแรกคือมองเห็นและอ่านง่าย ชั้นที่สองคืออารมณ์ที่สีสื่อถึงอาหาร

สีกับอาหารในงานออกแบบ

หลักจิตวิทยาสีที่นักออกแบบแบรนด์อาหารใช้กันทั่วไปมีดังนี้ เป็นแนวปฏิบัติของวงการ ไม่ใช่กฎที่ใช้ได้ทุกกรณี

• แดง สื่อถึงความร้อน รสจัด ความกระตือรือร้น ป้ายแดงใช้กันมากในร้านฟาสต์ฟู้ด ร้านสุกี้ ปิ้งย่าง
• ส้มและเหลือง สื่อถึงความอบอุ่น มิตร และความรวดเร็ว เหมาะกับร้านก๋วยเตี๋ยว ร้านข้าวแกง ร้านอาหารตามสั่ง
• เขียว สื่อถึงผักสด สุขภาพ และความธรรมชาติ ร้านสลัด ร้านน้ำผลไม้ ร้านอาหารคลีนมักใช้
• น้ำตาลและครีม สื่อถึงกาแฟ เบเกอรี ความอบอุ่นสบาย
• ดำและทอง สื่อถึงความพรีเมียม ร้านอาหารระดับสูงหรือร้านปิ้งย่างพรีเมียมบางแบบ
• น้ำเงิน ใช้กับอาหารน้อย เพราะมักไม่เชื่อมกับอาหาร แต่ร้านซีฟู้ดบางร้านใช้เพื่อสื่อถึงทะเล

ความเชื่อไทยและจีนเรื่องสีบนป้ายร้าน

ความเชื่อจีน สีแดงสื่อถึงโชคดีและความรุ่งเรือง สีทองสื่อถึงเงินทอง สองสีนี้พบบ่อยบนป้ายร้านอาหารจีนและร้านเชื้อสายจีน

ความเชื่อไทย สีผูกกับวันเกิดและสีมงคลประจำวัน เช่น สีเหลืองสำหรับวันจันทร์ในบางตำรา ซึ่งใช้ตัดสินใจเรื่องสีแบรนด์ได้ถ้าเจ้าของร้านยึดความเชื่อเรื่องสีประจำวันเกิด ส่วนการดูสีที่เหมาะกับร้านโดยเฉพาะ อ่านเพิ่มที่ สีมงคลสำหรับธุรกิจ

ทั้งสองระบบเป็นความเชื่อทางวัฒนธรรม ไม่ใช่การพิสูจน์ว่าสีนั้นเพิ่มยอดขาย เจ้าของร้านเลือกใช้ได้ถ้าช่วยให้ตัดสินใจเรื่องสีได้ง่ายขึ้นและครอบครัวสบายใจ

ตารางเทียบสีกับประเภทร้าน

ประเภทร้าน	สีหลักที่นิยม	หมายเหตุเรื่องการอ่าน
ปิ้งย่าง สุกี้ ชาบู	แดง ดำ ทอง	ตัวอักษรขาวบนพื้นแดงเข้มอ่านง่าย
ก๋วยเตี๋ยว ข้าวแกง ตามสั่ง	เหลือง ส้ม แดง	หลีกเลี่ยงตัวอักษรเหลืองบนขาว
สลัด คลีน น้ำผลไม้	เขียว ขาว ครีม	เขียวอ่อนบนขาวอ่านยาก ควรใช้เขียวเข้ม
กาแฟ เบเกอรี	น้ำตาล ครีม ดำ	ป้ายตัวอักษรบางต้องดูที่ระยะไกล
ร้านอาหารไทยสำหรับนักท่องเที่ยว	แดง ทอง น้ำเงินเข้ม	ใส่ภาพหรือไอคอนช่วยสื่อ
ร้านอาหารเจ	เหลือง แดง	ตามธรรมเนียมเทศกาล

คอนทราสต์สำคัญกว่าชื่อสี

ตรงนี้คนมักตัดสินใจผิด สีดีแต่ตัวอักษรกลืนกับพื้นก็ไม่ช่วยอะไร หลักปฏิบัติที่ใช้ง่ายคือ

1. ตัวอักษรกับพื้นต้องต่างกันที่ระดับความสว่าง ไม่ใช่แค่ต่างกันที่ชื่อสี
2. ทดสอบโดยถ่ายภาพป้ายแล้วแปลงเป็นขาวดำ ถ้ายังอ่านออก แปลว่าคอนทราสต์พอ
3. ดูป้ายตอนกลางวันแดดจ้า และตอนกลางคืนที่แสงไฟรอบข้างรบกวน
4. ทดสอบจากระยะที่คนเดินเข้ามาหรือขับรถผ่านจริง ไม่ใช่ยืนดูใกล้ๆ
5. ชื่อร้านตัวหนา เส้นหนาพอ ไม่ใช้ฟอนต์ตกแต่งที่เส้นบางเกิน

ป้ายไฟตอนกลางคืนช่วยมากเพราะสีสว่างตัดกับความมืดโดยธรรมชาติ ป้ายตัวอักษรไฟหรือป้ายนีออนแบบ LED เป็นที่นิยมกับร้านอาหารยามเย็น ข้อควรคิดคือค่าไฟ อายุการใช้งานของหลอด และกฎเทศบาลเรื่องขนาดและความสว่างป้ายในพื้นที่ ควรสอบถามที่เทศบาลหรือเขตก่อนติดตั้งจริง

ป้ายไฟเล็กๆ ที่เสริมได้โดยไม่ต้องทำใหม่ทั้งป้าย

ถ้าป้ายหลักถาวรแล้วและอยากเพิ่มจุดสังเกตตอนกลางคืน ป้ายไฟ LED ขนาดเล็กแบบ OPEN เป็นตัวเลือกที่ร้านเล็กนิยม ข้อดีคือติดตั้งง่าย ราคาไม่สูง บอกลูกค้าว่าร้านเปิดอยู่ ข้อเสียคือขนาดเล็กอ่านจากระยะไกลไม่ได้ และบางรุ่นสีเปลี่ยนไม่ตรงกับสีแบรนด์ ควรเลือกสีที่ไม่ตีกับป้ายหลัก

อย่าลืมเรื่องที่ทำให้ป้ายร้านพลาดบ่อย

• ใช้สีเกิน 3 สีในป้ายเดียว ทำให้ดูรก สายตาไม่รู้ว่าจะหยุดตรงไหน
• เลือกสีตามกระแส แล้วเปลี่ยนใจภายในหนึ่งปี ค่าทำป้ายใหม่แพง
• ลอกสีป้ายร้านข้างๆ ที่ขายดี ทั้งที่ประเภทอาหารไม่เหมือนกัน
• ไม่ถามผู้ใหญ่ในบ้านที่เชื่อเรื่องสี ทั้งที่เขาไม่ชอบสีนั้นมาก ซึ่งภายหลังกลายเป็นความอึดอัดทุกเช้าตอนเปิดร้าน

ข้อที่สองเรื่องความเสถียร ดู ข้อผิดพลาดชุดสีธุรกิจ ส่วนตำแหน่งการติดป้ายตามความเชื่อฮวงจุ้ย อ่านที่ ป้ายร้านตามหลักฮวงจุ้ย และสีโลโก้เสริมที่ สีโลโก้ธุรกิจ

สรุป

เลือกสีตามประเภทอาหารที่ขาย แล้วทดสอบคอนทราสต์ด้วยการแปลงภาพป้ายเป็นขาวดำและดูจากระยะไกลทั้งกลางวันกลางคืน ถ้าอยากใช้ความเชื่อไทยหรือจีนเป็นตัวช่วย ให้ใช้เป็นเกณฑ์ตัดสินระหว่างสองสามสีที่อ่านง่ายอยู่แล้ว ไม่ควรให้ความเชื่อมาแทนการทดสอบการอ่าน