จดบริษัทชื่อไทยหรือชื่ออังกฤษก่อน เลือกอย่างไรให้ไม่เสียเวลาแก้

เพื่อนสองคนตกลงเปิดบริษัทร่วมกัน ตั้งชื่อภาษาอังกฤษถูกใจมาก พอจะยื่นจดถึงรู้ว่าต้องมีชื่อไทยด้วย ชื่อไทยที่ทับศัพท์ออกมาอ่านยาก คนส่วนใหญ่อ่านผิด ต้องกลับไปคิดชื่อใหม่เกือบทั้งหมด เหตุการณ์นี้ไม่ได้เกิดเพราะประมาท มักเกิดเพราะไม่ได้ลำดับขั้นตอนไว้ก่อน

ชื่อไหนเป็นชื่อหลักตามกฎหมาย

ชื่อที่ใช้จดทะเบียนนิติบุคคลกับกรมพัฒนาธุรกิจการค้า (DBD) เป็นชื่อภาษาไทย ส่วนชื่อภาษาอังกฤษใช้ในเอกสารต่างประเทศและแบรนด์ ซึ่งมีแนวทางแจ้งแยกต่างหาก กฎหรือแบบฟอร์มอาจเปลี่ยนได้ จึงควรสอบถามเจ้าหน้าที่ DBD หรือดูหน้าเว็บของกรมก่อนยื่นจริงทุกครั้ง

เพราะเหตุนี้ ถ้าชื่อแบรนด์ของคุณเป็นภาษาอังกฤษ ให้เริ่มจากการหาชื่อไทยที่อ่านและสะกดได้ตรงกับเสียง ก่อนจะรักชื่อภาษาอังกฤษจนแก้ไม่ได้

ลำดับที่ลดงานวนกลับ

1. เขียนชื่อที่ชอบมา 5 ถึง 8 ชื่อ ทั้งภาษาไทยและอังกฤษ
2. ลองพูดออกเสียงกับคนที่ไม่รู้จักธุรกิจ ถามว่าเขียนอย่างไร ถ้าสะกดไม่ตรงกันเลย ให้ตัดทิ้ง
3. ตรวจโดเมนและชื่อบัญชีโซเชียล ชื่อที่ถูกใช้ไปแล้วทำให้ลูกค้าหาไม่เจอ
4. ตรวจชื่อกับระบบของ DBD ชื่อที่ซ้ำหรือคล้ายมากอาจถูกปฏิเสธ
5. ตรวจเครื่องหมายการค้ากับกรมทรัพย์สินทางปัญญา เพราะชื่อบริษัทที่จดได้ไม่ได้แปลว่าไม่ละเมิดแบรนด์ของผู้อื่น
6. ตรวจเรื่องความเชื่อ ถ้าครอบครัวหรือหุ้นส่วนถือ
7. ยื่นจดตามขั้นตอนของ DBD ที่ปรึกษาที่เชื่อถือได้ หรือสอบถามสำนักงานที่ใกล้ที่สุด

บางคนทำข้อ 6 ก่อนทุกอย่างแล้วตัดชื่อทิ้งเกือบหมด ซึ่งก็ยังไม่ผิดอะไร เพียงแต่เสียชื่อที่ผ่านเกณฑ์กฎหมายไปโดยไม่จำเป็น การเรียงข้อ 1 ถึง 5 ก่อน เหลือรายชื่อสั้นลงแล้วค่อยไปคัดทางความเชื่อ จะมีตัวเลือกจริงในมือมากกว่า

เรื่องชื่อมงคลที่ควรตรวจก่อนยื่น

ความเชื่อไทยที่คนใช้กับชื่อธุรกิจมีสองแบบหลัก คือหลักทักษาซึ่งจัดอักษรตามวันเกิดของผู้ก่อตั้ง และเลขศาสตร์ ที่ผลรวมของตัวอักษรตามระบบของแต่ละสายตำรา ชาวจีนบางกลุ่มดูจำนวนขีดของอักษรจีนของชื่อด้วย ทั้งหมดเป็นความเชื่อ ไม่มีกฎหมายบังคับ

สิ่งที่ควรรู้คือผลของแต่ละสายอาจไม่ตรงกัน ชื่อที่ผ่านทักษาอาจไม่ผ่านเลขศาสตร์ ให้เลือกสายเดียวที่ผู้ก่อตั้งไว้ใจ แล้วใช้เป็นเกณฑ์ตัดสินร่วมกับเกณฑ์กฎหมาย ไม่ควรเพิ่มทุกสายพร้อมกัน เพราะจะไม่เหลือชื่อให้เลือก

ถ้าอยากมีหนังสือคู่มือไว้เทียบ มีหนังสือตั้งชื่อทั้งแนวทักษาและแนวสองภาษาในตลาด ข้อสังเกตคือแต่ละเล่มอาจเลือกเกณฑ์ต่างกัน ดูสารบัญก่อนว่ามีหมวดชื่อธุรกิจไหม

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยตอนตั้งชื่อ

• ใช้ชื่อสะกดพิเศษที่อ่านยาก แล้วลูกค้าพิมพ์ค้นไม่เจอ
• ตั้งชื่อตามกระแสของคำที่กำลังนิยม ซึ่งสองปีผ่านไปฟังดูล้าสมัย
• จดชื่อกว้างเกินธุรกิจ เช่นชื่อที่ผูกกับสินค้าเดียวแล้วขยายไม่ได้
• ไม่ตรวจว่าชื่อออกเสียงในภาษาอื่นเป็นคำไม่ดีหรือไม่ ซึ่งสำคัญถ้าจะขายต่างประเทศ
• ลืมให้หุ้นส่วนทุกคนเห็นชอบ ก่อนยื่นจดเสร็จ

ดูรายละเอียดเพิ่มได้ที่ คู่มือตั้งชื่อบริษัท และ ชื่อบริษัทสองภาษา ส่วนเรื่องความสอดคล้องของชื่อไทยกับอังกฤษอยู่ใน ชื่อไทยกับอังกฤษให้ตรงกัน เมื่อใกล้ถึงขั้นตอนจริง ดู ขั้นตอนจดบริษัทกับ DBD และ เช็กลิสต์ชื่อร้านก่อนจดทะเบียน

สรุป

เริ่มจากชื่อแบรนด์ที่คนอ่านออกเสียงตรงกัน แล้วตรวจกฎหมายและเครื่องหมายการค้าให้เสร็จก่อน ค่อยเอาเกณฑ์ความเชื่อมาคัดชื่อที่เหลือ ถ้ารายชื่อสุดท้ายเหลือสองชื่อและยังตัดสินไม่ได้ ให้เลือกชื่อที่เขียนไทยและอังกฤษแล้วอ่านตรงกันที่สุด เพราะชื่อที่ลูกค้าพิมพ์ค้นเจอจะช่วยธุรกิจมากกว่าความหมายที่ซ่อนอยู่